Określony w załączniku nr 4 do ustawy o rachunkowości rachunek zysków i strat uwzględnia specyfikę jednostek nieprowadzących działalności gospodarczej, określonych w art. 3 ust. 1a pkt 2 tej ustawy, dotyczącą ustalania i prezentacji wyniku finansowego. Jednostki te wynik finansowy prezentują w rachunku zysków i strat, jako Definicja zobowiązań jest zawarta w art. 3 ustawy o rachunkowości, w którym znajdują się objaśnienia podstawowych pojęć rachunkowych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 28 zobowiązania warunkowe rozumie się jako obowiązek wykonania świadczeń, których powstanie jest uzależnione od zaistnienia określonych zdarzeń. – kontroli w rozumieniu art. 3 objaśnienie pojęć ust. 1 pkt 34 lub 37 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, lub – współkontroli w rozumieniu art. 3 objaśnienie pojęć ust. 1 pkt 35 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, lub c) wywieranie znaczącego wpływu na inny podmiot w rozumieniu art. Zgodnie z treścią art. 76a ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 roku – Prawo przedsiębiorców polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 43 art. 31 ust. 1 ustawy z 29.09.1994 r. o rachunkowości – dalej u.o.r. – jednostkami powiązanymi są jednostki wchodzące w skład tej samej grupy kapitałowej, przy czym: grupę kapitałową tworzy jednostka dominująca i jednostki od niej zależne (art. 3 ust. 1 pkt 44 u.o.r.); jednostką dominującą może Jednostkami mikro w rozumieniu ustawy o rachunkowości, art.3 ust.1a są:. 1) spółki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, inne osoby prawne, a także oddziały przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, jeżeli jednostki te w roku obrotowym, za który sporządzają sprawozdanie finansowe, oraz w roku poprzedzającym ten rok NTfH0Sc. Czy wszystkie błędy stwierdzone po dniu bilansowym traktuje się w ten sam sposób? 6 pytań do... Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Agata Wiktorowicz ekspert z działu audytu firmy PricewaterhouseCoopers Czy wszystkie błędy stwierdzone po dniu bilansowym traktuje się w ten sam sposób? Po dniu bilansowym jednostka może stwierdzić, że sporządzone sprawozdanie finansowe za ten rok zawiera błędy. Zależnie od tego, czy w chwili wykrycia błędu sprawozdanie finansowe zostało tylko sporządzone, sporządzone i zbadane przez biegłego rewidenta czy sporządzone, zbadane przez biegłego rewidenta i zatwierdzone przez zgromadzenie wspólników lub akcjonariuszy, podejście do korekty błędu jest różne. Jeżeli sprawozdanie zostało tylko sporządzone i znajduje się w trakcie badania przez biegłego rewidenta, to jednostka może wprowadzić korektę do ksiąg rachunkowych, a następnie do sprawozdania finansowego. Wystarczy wtedy poinformować o tym fakcie biegłego rewidenta badającego sprawozdanie. Nieco bardziej skomplikowana procedura obowiązuje, gdy jednostka stwierdzi popełnienie błędu w sprawozdaniu, które zostało już zbadane przez biegłego rewidenta. Zgodnie z ustawą z 29 września 1994 r. o rachunkowości (art. 54 ust. 1), jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego, a przed jego zatwierdzeniem, jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które mają istotny wpływ na to sprawozdanie finansowe, lub powodujących, że założenie kontynuowania działalności przez jednostkę nie jest uzasadnione, powinna ona odpowiednio zmienić to sprawozdanie, dokonując jednocześnie odpowiednich zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie finansowe dotyczy. Jeżeli zdarzenia, które nastąpiły po dniu bilansowym, nie powodują zmiany stanu istniejącego na dzień bilansowy, to odpowiednie wyjaśnienia zamieszcza się w informacji dodatkowej. Ponadto jednostka ma obowiązek powiadomić biegłego rewidenta, który sprawozdanie to bada lub zbadał. Informacje o skutkach istotnych zdarzeń, przekazane biegłemu rewidentowi przez kierownika jednostki po wyrażeniu opinii, lecz przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego, wymagają dodatkowego zbadania i - w razie potrzeby - wyrażenia opinii na nowo, z jednoczesnym unieważnieniem opinii poprzedniej oraz uzupełnienia raportu o aneks (pkt 60 Normy nr 1 wykonywania zawodu biegłego rewidenta - Ogólne zasady badania sprawozdań finansowych, stanowiącej załącznik nr 1 do uchwały nr 538/43/2002 Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z 12 listopada 2002 r.). Najbardziej skomplikowany przypadek ma miejsce, jeżeli jednostka uzyskała informacje o zdarzeniach mających istotny wpływ na sprawozdanie finansowe lub świadczące o popełnieniu błędu w sprawozdaniu finansowym, które zostało juz zatwierdzone przez wspólników lub akcjonariuszy jednostki. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 54 ust. 2 i 3 ustawy o rachunkowości. W którym roku obrotowym ująć korektę błędów wykrytych w zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym? Ze względu na fakt, że sprawozdanie finansowe zostało już nie tylko zbadane przez biegłego rewidenta, ale także zatwierdzone przez walne zgromadzenie, nie ma już możliwości dokonywania jego zmian. Ze względu na bezpieczeństwo obrotu gospodarczego nie można bowiem dokonywać zmian w sprawozdaniu finansowym, które po zatwierdzeniu stało się oficjalnym dokumentem podlegającym publikacji w powszechnie dostępnym wydawnictwie, jakim jest Monitor Polski B. W związku z tym ustawa o rachunkowości przewiduje, że jeżeli jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które mają istotny wpływ na sprawozdanie finansowe, lub powodujących, że założenie kontynuowania działalności przez jednostkę nie jest uzasadnione, po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego, to ich skutki ujmuje w księgach rachunkowych roku obrotowego, w którym informacje te otrzymała (art. 54 ust. 2 ustawy).W praktyce oznacza to, że jeżeli na przykład spółka w trakcie sporządzania sprawozdania finansowego za rok 2008 stwierdziła, że wystąpił błąd w sprawozdaniu finansowym za rok 2007, które zostało już zatwierdzone przez walne zgromadzenie, to korekta błędu powinna zostać wprowadzona w księgach rachunkowych roku obrotowego 2008. W jaki sposób ująć w księgach rachunkowych korektę błędów wykrytych w zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym? Ponieważ błędy lub inne zdarzenia powodujące, że sprawozdania za lata poprzednie mogły wprowadzać odbiorcę sprawozdania w błąd, odnoszą się do zdarzeń gospodarczych mających miejsce w poprzednich latach i wpływających na wyniki finansowe w tych okresach, ich wpływ nie powinien być widoczny w wielkości wyniku finansowego za bieżący rok obrotowy. W związku z tym ustawa o rachunkowości przewiduje, że jeżeli w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich latach obrotowych błędu podstawowego, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania w zakresie rzetelnego i jasnego przedstawienia sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego, to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako zysk (strata) z lat ubiegłych (art. 54 ust. 3 ustawy). Dzięki takiej konstrukcji wszystkie istotne zdarzenia gospodarcze, których wpływ powinien być widoczny w wartości przychodów lub kosztów w roku obrotowym, którego te zdarzenia dotyczą (czyli roku poprzedzającego bieżący rok obrotowy), zostaną ujęte od razu jako korekta wartości różnicy między przychodami i kosztami z lat poprzednich, czyli jako korekta wyników finansowych z lat poprzednich. W ujęciu praktycznym rozpatrzmy sytuację, gdy korekta błędu podstawowego dotyczy na przykład ujęcia kosztów odsetek od kredytu bankowego, które powinny zostać ujęte w kosztach roku obrotowego 2007, ale nie zostały ujęte w sprawozdaniu za ten rok, które zostało już zatwierdzone. W takiej sytuacji nie ma już możliwości ujęcia kosztu odsetek w kosztach roku 2007, ponieważ w trakcie zamykania ksiąg koszty zostały przeksięgowane na konto wyniku finansowego roku 2007, który w księgach roku finansowego 2008 wykazywany jest na koncie wyniku finansowego lat poprzednich. Dlatego korekta kosztu odsetek powinna zostać wykonana w korespondencji z tym ostatnim kontem, to jest z wynikiem finansowym z lat poprzednich. Czy każdy błąd można uznać za tzw. błąd podstawowy? Art. 54 ust. 3 ustawy o rachunkowości precyzuje, że błędem podstawowym jest tylko błąd, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania w zakresie rzetelnego i jasnego przedstawienia sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego. Wskazówką do interpretacji powyższego wymagania może być przepis zawarty w punkcie 10 Normy nr 1 wykonywania zawodu biegłego rewidenta. Stanowi on, że badając przestrzeganie powyższego przepisu biegły rewident ma stwierdzić, czy sprawozdanie, jako całość, i stanowiące podstawę jego sporządzenia księgi rachunkowe (system księgowości) są wolne od uchybień polegających na pominięciu lub zniekształceniu informacji ważnych (istotnych) dla czytelnika i czy można uznać za wiarygodne (rzetelne, prawidłowe) i jasne informacje zawarte w tym sprawozdaniu. Kluczowym problemem staje się więc rozważenie, czy stwierdzony błąd jest istotny dla czytelnika. Jeżeli tak, to będziemy mieć do czynienia z błędem podstawowym. Jak przedstawić korekty błędów popełnionych w latach poprzednich w sprawozdaniu finansowym za bieżący rok? Ustawa w załącznikach precyzuje, jakie dodatkowe informacje powinna przedstawić w swoim sprawozdaniu finansowym jednostka, która dokonała korekty błędu podstawowego. Ustawa nie wymaga, aby jednostka wyodrębniła dodatkową pozycję w ramach pozycji bilansowej pasywów - Zysk (strata) z lat ubiegłych. W związku z tym w bilansie korekty błędów podstawowych powinny zostać przedstawione w ramach łącznej kwoty - Zysków (strat) z lat ubiegłych. Dodatkowe informacje są natomiast wymagane w Zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym. W sprawozdaniu tym jednostka powinna tuż pod pozycją - Kapitał (fundusz) własny na początek okresu, zamieścić pozycję - korekty błędów podstawowych, a następnie podać w osobnej pozycji informację o - Kapitale (funduszu) własnym na początek okresu - po korektach. Pierwsza omawiana pozycja powinna być zbieżna z informacją zamieszczoną w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym. Ostatnia z wymienionych pozycji powinna być sumą wartości kapitału (funduszu) własnego wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym i korekt błędów podstawowych. Analogiczne ujawnienie dotyczy części 7 Zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym, dotyczącej zysków (strat) z lat ubiegłych. Także w tej części należy wykazać osobno zyski (straty) z lat ubiegłych zgodne z ostatnio zatwierdzonym sprawozdaniem finansowym oraz wpływ korekt błędów podstawowych, a następnie podsumowanie obu wartości. Ponadto w Dodatkowych informacjach i objaśnieniach należy podać informacje o znaczących zdarzeniach dotyczących lat ubiegłych ujętych w sprawozdaniu finansowym roku obrotowego. Informacje te powinny zawierać opis stwierdzonych błędów i ich wpływ na sprawozdanie finansowe, tak aby zapewnić porównywalność danych liczbowych za rok obrotowy objęty sprawozdaniem i za lata poprzednie. Czy nowelizacja ustawy o rachunkowości z 18 marca 2008 r. wprowadzi zmiany w zakresie ujęcia błędów popełnionych w latach poprzednich? Nowelizacja ustawy o rachunkowości uchwalona 18 marca 2008 r. ( nr 63, poz. 393) nie zmieniła przepisów art. 53 ust. 1 i 2. Zmianie uległ natomiast art. 53 ust. 3 ustawy o rachunkowości. Nowy przepis nie zmieni sposobu ujęcia korekty błędu w księgach rachunkowych, a jedynie zmieni terminologię używaną w takich przypadkach. Z ustawy usunięte zostanie sformułowanie, że korekta odnosi się do błędu podstawowego. Pozostanie jedynie określenie, że odnosi się ona do błędu. Ta drobna zmiana ma na celu dostosowanie polskiej ustawy do terminologii używanej w Międzynarodowych Standardach Sprawozdawczości Finansowej, gdzie analogiczna zmiana została dokonana kilka lat temu. Nowelizacja w zakresie tego przepisu ustawy wejdzie w życie 1 stycznia 2009 r. Rozmawiała AGNIESZKA POKOJSKA ZAKRES INFORMACJI WYKAZYWANYCH W SPRAWOZDANIU FINANSOWYM, O KTÓRYM MOWA W ART. 45 USTAWY, DLA ZAKŁADÓW UBEZPIECZEŃ I ZAKŁADÓW REASEKURACJI Wstęp obejmuje zakres informacji określony w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 6 ustawy Bilans Aktywa A. Wartości niematerialne i prawne 1. Wartość firmy 2. Inne wartości niematerialne i prawne i zaliczki na poczet wartości niematerialnych i prawnych B. Lokaty I. Nieruchomości 1. Grunty własne oraz prawo wieczystego użytkowania gruntu 2. Budynki, budowle oraz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu 3. Inwestycje budowlane i zaliczki na poczet tych inwestycji II. Lokaty w jednostkach podporządkowanych 1. Udziały lub akcje w jednostkach podporządkowanych 2. Pożyczki udzielone jednostkom podporządkowanym oraz dłużne papiery wartościowe emitowane przez te jednostki 3. Pozostałe lokaty III. Inne lokaty finansowe 1. Udziały, akcje oraz inne papiery wartościowe o zmiennej kwocie dochodu oraz jednostki uczestnictwa i certyfikaty inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych 2. Dłużne papiery wartościowe i inne papiery wartościowe o stałej kwocie dochodu 3. Udziały we wspólnych przedsięwzięciach lokacyjnych 4. Pożyczki zabezpieczone hipotecznie 5. Pozostałe pożyczki 6. Lokaty terminowe w instytucjach kredytowych 7. Pozostałe lokaty IV. Należności depozytowe od cedentów C. Aktywa netto ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty (inwestycyjne) ponosi ubezpieczający D. Należności I. Należności z tytułu ubezpieczeń bezpośrednich 1. Należności od ubezpieczających, w tym: Od jednostek podporządkowanych Od pozostałych jednostek 2. Należności od pośredników ubezpieczeniowych, w tym: Od jednostek podporządkowanych Od pozostałych jednostek 3. Inne należności Od jednostek podporządkowanych Od pozostałych jednostek II. Należności z tytułu reasekuracji, w tym: 1. Od jednostek podporządkowanych 2. Od pozostałych jednostek III. Inne należności 1. Należności od budżetu 2. Pozostałe należności, w tym: Od jednostek podporządkowanych Od pozostałych jednostek E. Inne składniki aktywów I. Rzeczowe składniki aktywów II. Środki pieniężne III. Pozostałe składniki aktywów F. Rozliczenia międzyokresowe I. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego II. Aktywowane koszty akwizycji III. Zarachowane odsetki i czynsze IV. Inne rozliczenia międzyokresowe G. Należne wpłaty na kapitał podstawowy H. Akcje własne Aktywa razem Pasywa A. Kapitał własny I. Kapitał podstawowy II. Kapitał zapasowy III. Kapitał z aktualizacji wyceny IV. Pozostałe kapitały rezerwowe V. Zysk (strata) z lat ubiegłych VI. Zysk (strata) netto VII. Odpisy z zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna) B. Zobowiązania podporządkowane C. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe I. Rezerwa składek i rezerwa na pokrycie ryzyka niewygasłego II. Rezerwa ubezpieczeń na życie III. Rezerwy na niewypłacone odszkodowania i świadczenia IV. Rezerwy na premie i rabaty dla ubezpieczonych V. Rezerwy na wyrównanie szkodowości (ryzyka) VI. Rezerwy na zwrot składek dla członków VII. Pozostałe rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe określone w statucie VIII. Rezerwa ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty (inwestycyjne) ponosi ubezpieczający D. Udział reasekuratorów w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych (wartość ujemna) I. Udział reasekuratorów w rezerwie składek i w rezerwie na pokrycie ryzyka niewygasłego II. Udział reasekuratorów w rezerwie ubezpieczeń na życie III. Udział reasekuratorów w rezerwie na niewypłacone odszkodowania i świadczenia IV. Udział reasekuratorów w rezerwie na premie i rabaty dla ubezpieczonych V. Udział reasekuratorów w pozostałych rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych określonych w statucie VI. Udział reasekuratorów w rezerwie ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty (inwestycyjne) ponosi ubezpieczający E. Oszacowane regresy i odzyski (wielkość ujemna) 1. Oszacowane regresy i odzyski brutto 2. Udział reasekuratorów w oszacowanych regresach i odzyskach F. Pozostałe rezerwy I. Rezerwy na świadczenia emerytalne oraz inne obowiązkowe świadczenia pracowników II. Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego III. Inne rezerwy G. Zobowiązania z tytułu depozytów reasekuratorów H. Pozostałe zobowiązania i fundusze specjalne I. Zobowiązania z tytułu ubezpieczeń bezpośrednich 1. Zobowiązania wobec ubezpieczających, w tym: Wobec jednostek podporządkowanych Wobec pozostałych jednostek 2. Zobowiązania wobec pośredników ubezpieczeniowych, w tym: Wobec jednostek podporządkowanych Wobec pozostałych jednostek 3. Inne zobowiązania z tytułu ubezpieczeń, w tym: Wobec jednostek podporządkowanych Wobec pozostałych jednostek II. Zobowiązania z tytułu reasekuracji, w tym: 1. Wobec jednostek podporządkowanych 2. Wobec pozostałych jednostek III. Zobowiązania z tytułu emisji własnych dłużnych papierów wartościowych oraz pobranych pożyczek, w tym: 1. Zobowiązania zamienne na akcje zakładu ubezpieczeń 2. Pozostałe IV. Zobowiązania wobec instytucji kredytowych V. Inne zobowiązania 1. Zobowiązania wobec budżetu 2. Pozostałe zobowiązania Wobec jednostek podporządkowanych Wobec pozostałych jednostek VI. Fundusze specjalne I. Rozliczenia międzyokresowe 1. Rozliczenia międzyokresowe kosztów 2. Ujemna wartość firmy 3. Przychody przyszłych okresów Pasywa razem Pozycje pozabilansowe 1. Należności warunkowe, w tym: otrzymane gwarancje i poręczenia pozostałe 2. Zobowiązania warunkowe, w tym: udzielone poręczenia i gwarancje weksle akceptowane i indosowane aktywa z zobowiązaniem odsprzedaży inne zobowiązania zabezpieczone na aktywach lub na przychodach 3. Zabezpieczenia z tytułu reasekuracji ustanowione na rzecz zakładu ubezpieczeń 4. Zabezpieczenia z tytułu reasekuracji ustanowione przez zakład ubezpieczeń na rzecz cedentów 5. Obce składniki aktywów nieujęte w aktywach Techniczny rachunek ubezpieczeń majątkowych i osobowych I. Składki (1–2–3+4) 1. Składki przypisane brutto 2. Udział reasekuratorów w składce przypisanej 3. Zmiana stanu rezerw składek i rezerwy na ryzyko niewygasłe brutto 4. Udział reasekuratorów w zmianie stanu rezerw składek II. Przychody z lokat netto po uwzględnieniu kosztów, przeniesione z ogólnego rachunku zysków i strat III. Pozostałe przychody techniczne na udziale własnym IV. Odszkodowania i świadczenia (1+2) 1. Odszkodowania i świadczenia wypłacone na udziale własnym Odszkodowania i świadczenia wypłacone brutto Udział reasekuratorów w odszkodowaniach i świadczeniach wypłaconych 2. Zmiana stanu rezerwy na niewypłacone odszkodowania i świadczenia na udziale własnym Zmiana stanu rezerw na niewypłacone odszkodowania i świadczenia brutto Udział reasekuratorów w zmianie stanu rezerw na niewypłacone odszkodowania i świadczenia V. Zmiany stanu pozostałych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na udziale własnym 1. Zmiany stanu pozostałych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto 2. Udział reasekuratorów w zmianie stanu pozostałych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych VI. Premie i rabaty na udziale własnym łącznie ze zmianą stanu rezerw VII. Koszty działalności ubezpieczeniowej 1. Koszty akwizycji W tym zmiana stanu aktywowanych kosztów akwizycji 2. Koszty administracyjne 3. Prowizje reasekuracyjne i udział w zyskach reasekuratorów VIII. Pozostałe koszty techniczne na udziale własnym IX. Zmiany stanu rezerw na wyrównanie szkodowości (ryzyka) X. Wynik techniczny ubezpieczeń majątkowych i osobowych Techniczny rachunek ubezpieczeń na życie I. Składki 1. Składki przypisane brutto 2. Udział reasekuratorów w składce przypisanej brutto 3. Zmiana stanu rezerw składek i na ryzyko niewygasłe brutto 4. Udział reasekuratorów w zmianie stanu rezerw składek II. Przychody z lokat 1. Przychody z lokat w nieruchomości 2. Przychody z lokat w jednostkach podporządkowanych z udziałów lub akcji z pożyczek i dłużnych papierów wartościowych z pozostałych lokat 3. Przychody z innych lokat finansowych z udziałów, akcji, innych papierów wartościowych o zmiennej kwocie dochodu oraz jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych z dłużnych papierów wartościowych oraz innych papierów wartościowych o stałej kwocie dochodu z lokat terminowych w instytucjach kredytowych z pozostałych lokat 4. Wynik dodatni z rewaloryzacji lokat 5. Wynik dodatni z realizacji lokat III. Niezrealizowane zyski z lokat IV. Pozostałe przychody techniczne na udziale własnym V. Odszkodowania i świadczenia 1. Odszkodowania i świadczenia wypłacone na udziale własnym Odszkodowania i świadczenia wypłacone brutto Udział reasekuratorów w odszkodowaniach i świadczeniach wypłaconych 2. Zmiana stanu rezerw na niewypłacone odszkodowania i świadczenia na udziale własnym Rezerwy brutto Udział reasekuratorów VI. Zmiany stanu innych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na udziale własnym 1. Zmiana stanu rezerw w ubezpieczeniach na życie na udziale własnym rezerw brutto na udziale reasekuratorów 2. Zmiana stanu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na udziale własnym dla ubezpieczeń na życie, jeżeli ryzyko lokaty ponosi ubezpieczający rezerw brutto na udziale reasekuratorów 3. Zmiana stanu pozostałych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych przewidzianych w statucie na udziale własnym rezerw brutto na udziale reasekuratorów VII. Premie i rabaty łącznie ze zmianą stanu rezerw na udziale własnym VIII. Koszty działalności ubezpieczeniowej 1. Koszty akwizycji W tym zmiana stanu aktywowanych kosztów akwizycji 2. Koszty administracyjne 3. Prowizje reasekuracyjne i udziały w zyskach IX. Koszty działalności lokacyjnej 1. Koszty utrzymania nieruchomości 2. Pozostałe koszty działalności lokacyjnej 3. Wynik ujemny z rewaloryzacji lokat 4. Wynik ujemny z realizacji lokat X. Niezrealizowane straty na lokatach XI. Pozostałe koszty techniczne na udziale własnym XII. Przychody z lokat netto po uwzględnieniu kosztów, przeniesione do ogólnego rachunku zysków i strat XIII. Wynik techniczny ubezpieczeń na życie Ogólny rachunek zysków i strat I. Wynik techniczny ubezpieczeń majątkowych i osobowych lub ubezpieczeń na życie II. Przychody z lokat 1. Przychody z lokat w nieruchomości 2. Przychody z lokat w jednostkach podporządkowanych z udziałów i akcji z pożyczek i dłużnych papierów wartościowych z pozostałych lokat 3. Przychody z innych lokat finansowych z udziałów, akcji, innych papierów wartościowych o zmiennej kwocie dochodu oraz jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych, z dłużnych papierów wartościowych oraz innych papierów wartościowych o stałej kwocie dochodu z lokat terminowych w instytucjach kredytowych z pozostałych lokat 4. Wynik dodatni z rewaloryzacji lokat 5. Wynik dodatni z realizacji lokat III. Niezrealizowane zyski z lokat IV. Przychody z lokat netto po uwzględnieniu kosztów, przeniesione z technicznego rachunku ubezpieczeń na życie V. Koszty działalności lokacyjnej 1. Koszty utrzymania nieruchomości 2. Pozostałe koszty działalności lokacyjnej 3. Wynik ujemny z rewaloryzacji lokat 4. Wynik ujemny z realizacji lokat VI. Niezrealizowane straty na lokatach VII. Przychody z lokat netto po uwzględnieniu kosztów, przeniesione do technicznego rachunku ubezpieczeń majątkowych i osobowych VIII. Pozostałe przychody operacyjne IX. Pozostałe koszty operacyjne X. Zysk (strata) z działalności operacyjnej XI. Zyski nadzwyczajne XII. Straty nadzwyczajne XIII. Zysk (strata) brutto XIV. Podatek dochodowy XV. Pozostałe obowiązkowe zmniejszenia zysku (zwiększenia straty) XVI. Zysk (strata) netto Zestawienie zmian w kapitale własnym I. Kapitał własny na początek okresu (BO) – Korekty błędów podstawowych Kapitał własny na początek okresu (BO), po korektach 1. Kapitał podstawowy na początek okresu Zmiany kapitału podstawowego a) zwiększenie (z tytułu) – emisji akcji b) zmniejszenie (z tytułu) – umorzenia akcji Kapitał podstawowy na koniec okresu 2. (uchylona) 3. (uchylona) 4. Kapitał zapasowy na początek okresu Zmiany kapitału zapasowego a) zwiększenie (z tytułu) – emisji akcji powyżej wartości nominalnej – podziału zysku (ustawowo) – podziału zysku (ponad wymaganą ustawowo minimalną wartość) b) zmniejszenie (z tytułu) – pokrycia straty Kapitał zapasowy na koniec okresu 5. Kapitał z aktualizacji wyceny na początek okresu Zmiany kapitału z aktualizacji wyceny a) zwiększenie (z tytułu) b) zmniejszenie (z tytułu) – zbycia środków trwałych Kapitał z aktualizacji wyceny na koniec okresu 6. Pozostałe kapitały rezerwowe na początek okresu Zmiany pozostałych kapitałów rezerwowych a) zwiększenie (z tytułu) b) zmniejszenie (z tytułu) Pozostałe kapitały rezerwowe na koniec okresu 7. Zysk (strata) z lat ubiegłych na początek okresu Zysk z lat ubiegłych na początek okresu – Korekty błędów podstawowych Zysk z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach a) zwiększenie (z tytułu) – podziału zysku z lat ubiegłych b) zmniejszenie (z tytułu) Zysk z lat ubiegłych na koniec okresu Strata z lat ubiegłych na początek okresu – Korekty błędów podstawowych Strata z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach a) zwiększenie (z tytułu) – przeniesienia straty z lat ubiegłych do pokrycia b) zmniejszenie (z tytułu) Strata z lat ubiegłych na koniec okresu Zysk (strata) z lat ubiegłych na koniec okresu 8. Wynik netto a) zysk netto b) strata netto c) odpisy z zysku II. Kapitał własny na koniec okresu (BZ) III. Kapitał własny po uwzględnieniu proponowanego podziału zysku (pokrycia straty) Rachunek przepływów pieniężnych (metoda bezpośrednia) A. Przepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej I. Wpływy 1. Wpływy z działalności bezpośredniej oraz reasekuracji czynnej Wpływy z tytułu składek brutto Wpływy z tytułu regresów, odzysków i zwrotów odszkodowań Pozostałe wpływy z działalności bezpośredniej 2. Wpływy z reasekuracji biernej Wpłaty reasekuratorów z tytułu udziału w odszkodowaniach Wpływy z tytułu prowizji reasekuracyjnych i udziałów w zyskach reasekuratorów Pozostałe wpływy z reasekuracji biernej 3. Wpływy z pozostałej działalności operacyjnej Wpływy z tytułu czynności komisarza awaryjnego Zbycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych składników aktywów trwałych innych niż lokaty Pozostałe wpływy II. Wydatki 1. Wydatki z tytułu działalności bezpośredniej i reasekuracji czynnej Zwroty składek brutto Odszkodowania i świadczenia wypłacone brutto Wydatki z tytułu akwizycji Wydatki o charakterze administracyjnym Wydatki z tytułu likwidacji szkód i windykacji regresów Wypłacone prowizje i udziały w zyskach z tytułu reasekuracji czynnej Pozostałe wydatki z działalności bezpośredniej oraz reasekuracji czynnej 2. Wydatki z tytułu reasekuracji biernej Składki zapłacone z tytułu reasekuracji Pozostałe wydatki z tytułu reasekuracji biernej 3. Wydatki z pozostałej działalności operacyjnej Wydatki z tytułu czynności komisarza awaryjnego Nabycie wartości niematerialnych i prawnych i rzeczowych składników aktywów trwałych innych niż lokaty Pozostałe wydatki operacyjne III. Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej (I–II) B. Przepływy z działalności lokacyjnej I. Wpływy 1. Zbycie nieruchomości 2. Zbycie udziałów, akcji w jednostkach podporządkowanych 3. Zbycie udziałów, akcji, w pozostałych jednostkach oraz jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych 4. Realizacja dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez jednostki podporządkowane oraz spłata pożyczek udzielonych tym jednostkom 5. Realizacja dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez pozostałe jednostki 6. Likwidacja lokat terminowych w instytucjach kredytowych 7. Realizacja pozostałych lokat 8. Wpływy z nieruchomości 9. Odsetki otrzymane 10. Dywidendy otrzymane 11. Pozostałe wpływy z lokat II. Wydatki 1. Nabycie nieruchomości 2. Nabycie udziałów, akcji w jednostkach podporządkowanych 3. Nabycie udziałów, akcji w pozostałych jednostkach oraz jednostek uczestnictwa, i certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych 4. Nabycie dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez jednostki podporządkowane oraz udzielenie pożyczek tym jednostkom 5. Nabycie dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez pozostałe jednostki 6. Nabycie lokat terminowych w instytucjach kredytowych 7. Nabycie pozostałych lokat 8. Wydatki na utrzymanie nieruchomości 9. Pozostałe wydatki na lokaty III. Przepływy pieniężne netto z działalności lokacyjnej (I–II) C. Przepływy środków pieniężnych z działalności finansowej I. Wpływy 1. Wpływy netto z emisji akcji oraz dopłat do kapitału 2. Kredyty, pożyczki oraz emisja dłużnych papierów wartościowych 3. Pozostałe wpływy finansowe II. Wydatki 1. Dywidendy 2. Inne niż, wypłata dywidend, wydatki z tytułu podziału zysku 3. Nabycie akcji własnych 4. Spłata kredytów, pożyczek oraz wykup własnych dłużnych papierów wartościowych 5. Odsetki od kredytów, pożyczek oraz wyemitowanych dłużnych papierów wartościowych 6. Pozostałe wydatki finansowe III. Przepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I–II) D. Przepływy pieniężne netto, razem ( I) E. Bilansowa zmiana środków pieniężnych, w tym: – zmiana stanu środków pieniężnych z tytułu różnic kursowych F. Środki pieniężne na początek okresu G. Środki pieniężne na koniec okresu (F±D), w tym: – o ograniczonej możliwości dysponowania Dodatkowe informacje i obj a śn ien ia obejmują zakres informacji określony w przepisach wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 6 ustawy. Pytanie: Istnieją trzy spółki: Spółka z która jest zarejestrowana w Polsce. Spółka z Niemiec GmBH & Co KG, w której udziałowcem jest osoba fizyczna (rezydent) z Niemiec. Spółka z sp. komandytowa, zarejestrowana w Polsce, w której komplementariuszem jest spółka z a komandytariuszami są trzy osoby fizyczne: dwie z Niemiec i jedna z Polski. Ta sama osoba fizyczna z Niemiec ma w spółce komandytowej w Niemczech (spółce z pkt. 2) 100% udziałów, natomiast w spółce nr 3 97% udziałów. Spółka z pkt. 2 ma 100% udziałów w spółce nr 1. Główny udziałowiec – osoba fizyczna z Niemiec sprawuje nad wszystkimi trzema spółkami kontrolę, ponadto spółka nr 1 i sp. z z pkt. 2 mają tego samego prezesa zarządu komplementariusza – osobę fizyczną (rezydenta z Polski). Czy Spółki z pkt. 1 i 3 będą ze sobą powiązane według ustawy o rachunkowości i według MSR? Odpowiedź Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 43 art. 31 ust. 1 ustawy z r. o rachunkowości – dalej – jednostkami powiązanymi są jednostki wchodzące w skład tej samej grupy kapitałowej, przy czym: grupę kapitałową tworzy jednostka dominująca i jednostki od niej zależne (art. 3 ust. 1 pkt 44 jednostką dominującą może być wyłącznie spółka handlowa lub przedsiębiorstwo państwowe (art. 3 ust. 1 pkt 37 jednostką zależną może być jednostka będąca spółką handlową lub podmiotem utworzonym i działającym zgodnie z przepisami obcego prawa handlowego (art. 3 ust. 1 pkt 39 spółka handlowa, o której mowa w przepisach to spółka funkcjonująca w oparciu o przepisy ustawy z r. Kodeks spółek handlowych – dalej a więc spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka komandytowo-akcyjna, spółka komandytowa, spółka partnerska lub spółka jawna. Warunkiem uznania danej jednostki za dominującą nad drugą jednostką jest sprawowanie przez tę pierwszą kontroli nad jednostką drugą, czyli posiadanie przez jednostkę pierwszą zdolności do kierowania polityką finansową i operacyjną jednostki drugiej w celu osiągania korzyści ekonomicznych z jej działalności (art. 3 ust. 1 pkt 37 i 34 W sytuacji przedstawionej w treści pytania mamy zaś: spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (umownie: spółka A), spółkę handlową prawa niemieckiego (umownie: spółka B) oraz spółkę komandytową (umownie: spółka C). Jedynym właścicielem spółki A jest niemiecka spółka B. Ponieważ spółka B nie stanowi spółki handlowej w rozumieniu przepisów nie może być ona uznana za jednostkę dominującą wobec spółki A. Tym samym spółka A nie stanowi jednostki zależnej od spółki B w rozumieniu przepisów Wspólnikami spółki C są: spółka A, dwie osoby fizyczne będące rezydentami Niemiec i jedna osoba fizyczna będąca rezydentem Polski. Spółka A na gruncie przepisów będzie stanowiła dla spółki C jednostkę dominującą, jeżeli wystąpią przesłanki świadczące o tym, że spółka A sprawuje kontrolę nad spółką C. Informacje zawarte w treści pytania nie pozwalają tego rozstrzygnąć. W tym celu należy przeanalizować treść umowy spółki C i wynikające z niej uprawnienia komplementariusza, tj. uprawnienia spółki A wobec spółki C. Oznaką sprawowania przez spółkę A kontroli nad spółką C może być przykładowo prawo spółki A do powoływania i odwoływania większości członków zarządu spółki C. Na gruncie MSR występuje pojęcie „podmioty powiązane". W myśl par. 9 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości MSR 24 „Ujawnianie informacji na temat podmiotów powiązanych" – dalej MSR 24, ogłoszonego w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1126/2008 z r. przyjmującym określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady, podmiot powiązany jest osobą lub jednostką związaną z jednostką, która sporządza sprawozdanie finansowe (nazywaną „jednostką sprawozdawczą"), przy czym: osoba lub bliski członek rodziny tej osoby jest związany z jednostką sprawozdawczą, jeżeli ta osoba: sprawuje kontrolę lub współkontrolę nad jednostką sprawozdawczą; ma znaczący wpływ na jednostkę sprawozdawczą; lub jest członkiem kluczowego personelu kierowniczego jednostki sprawozdawczej lub jej jednostki dominującej, jednostka jest związana z jednostką sprawozdawczą, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków: jednostka i jednostka sprawozdawcza są członkami tej samej grupy (co oznacza, że każda jednostka dominująca, zależna i współzależna jest związana z pozostałymi jednostkami); jedna jednostka jest jednostką stowarzyszoną lub wspólnym przedsięwzięciem innej jednostki (lub jednostką stowarzyszoną lub wspólnym przedsięwzięciem członka grupy, której członkiem jest ta inna jednostka); obydwie jednostki są wspólnymi przedsięwzięciami tego samego trzeciego podmiotu; jedna jednostka jest wspólnym przedsięwzięciem trzeciej jednostki, a dana inna jednostka jest jednostką stowarzyszoną trzeciej jednostki; jednostka jest programem świadczeń po okresie zatrudnienia na rzecz pracowników jednostki sprawozdawczej lub jednostki związanej z jednostką sprawozdawczą. Jeżeli jednostka sprawozdawcza jest sama w sobie takim programem, sponsorujący pracodawcy są również związani z jednostką sprawozdawczą; jednostka jest kontrolowana lub wspólnie kontrolowana przez osobę określoną w pkt. a); osoba określona w pkt. a) ppkt (i) ma znaczący wpływ na jednostkę lub jest członkiem kluczowego personelu kierowniczego jednostki (lub jednostki dominującej tej jednostki); jednostka lub dowolny członek grupy, której jednostka jest częścią, świadczy usługi kluczowego personelu kierowniczego na rzecz jednostki sprawozdawczej lub jej jednostki dominującej. Zgodnie z MSR 24 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A będzie podmiotem powiązanym ze spółką komandytową C, jeżeli wystąpi choćby jedna z przedstawionych wyżej okoliczności. Dodatkowo warto pamiętać, iż zgodnie z definicjami zawartymi w załączniku A do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej 10 „Skonsolidowane sprawozdanie finansowe" – dalej MSSF 10: jednostka dominująca to jednostka, która kontroluje jedną lub więcej jednostek; jednostka zależna to jednostka, nad którą inne jednostka sprawuje kontrolę; jednostka dominująca oraz jej wszystkie jednostki zależne stanowią grupę kapitałową, przy czym MSR nie wymagają określonej formy prawnej dla tych jednostek. Na mocy par. 6 MSSF 10 uznaje się, iż inwestor sprawuje kontrolę nad jednostką, w której dokonano inwestycji, w przypadku gdy z tytułu swojego zaangażowania w tę jednostkę podlega ekspozycji na zmienne wyniki finansowe, lub gdy ma prawa do zmiennych wyników finansowych, oraz ma możliwość wywierania wpływu na wysokość tych wyników finansowych poprzez sprawowanie władzy nad tą jednostką. W świetle powyższego oraz informacji przedstawionych w treści pytania należy stwierdzić, iż: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (A) sprawuje kontrolę nad spółką komandytową (C), a więc jest dla spółki C jednostką dominującą; spółka handlowa prawa niemieckiego (B) sprawuje kontrolę nad spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (A), a więc jest dla spółki A jednostką dominującą. Zatem spółka B sprawuje kontrolę nad spółką A, która z kolei sprawuje kontrolę nad spółką C. Tym samym spółki A, B i C wchodzą w skład tej samej grupy kapitałowej, co oznacza, że – na mocy par. 9 pkt b) ppkt (i) MSR 24 – spółka A jest jednostką związaną ze spółką C. Zgłoszenie sprawozdania finansowego do Repozytorium Dokumentów Finansowych bez wymaganych przepisami prawa oświadczeń jest niemożliwe. Co to są za oświadczenia, kto je składa i w jakiej formie? Oświadczenia składane wraz ze sprawozdaniami finansowymi wprowadzone zostały nowelizacją ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym z marca 2018 r. Mianowicie art. 19e ust. 6 ówczesnej wersji ustawy stanowił o oświadczeniu potwierdzającym, że dołączone do zgłoszenia dokumenty finansowe spełniają wymogi określone w ustawie o rachunkowości. I rzeczywiście Sądy wymagały takich oświadczeń przy składaniu sprawozdań finansowych za 2017 r. Przepis ten od marca 2018 r. nie uległ zmianie, ale zmieniły się inne przepisy dotyczące sprawozdań finansowych. Wpłynęło to również na formę składanych oświadczeń. Czy wiesz jak sporządzić sprawozdanie finansowe. Przeczytaj nasz wpis. Kto i w jakiej formie składa oświadczenie o poprawności dokumentów finansowych? Oświadczenie składa się elektronicznie, na koncie w portalu finansowym, w którym dokonywane jest zgłoszenie sprawozdania finansowego. Nie trzeba więc tworzyć dokumentu elektronicznego ani papierowego. Obowiązana jest do tego osoba zgłaszająca sprawozdanie finansowe. Tą osobą może być np. członek zarządu, prokurent czy profesjonalny pełnomocnik. Czy wiesz jak podpisać sprawozdanie finansowe? Czytaj tutaj. Zgłoszenie sprawozdania finansowego do Repozytorium Dokumentów Finansowych Zgłaszanie sprawozdania finansowego w RDF następuje w czterech krokach. W kroku trzecim wyświetla się następujący komunikat: Oświadczenie osoby (osób) podpisującej zgłoszenie. Oświadczenie będzie podpisane razem ze zgłoszeniem. W tym miejscu osoba zgłaszająca sprawozdanie finansowe oświadcza po pierwsze, że dołączone do zgłoszenia dokumenty spełniają wymogi określone w ustawie z dnia 29 września 1994 o rachunkowości. Oprócz powyższego oświadczenia pojawia się szereg oświadczeń. Dotyczą one każdego dołączonego dokumentu. W tym miejscu należy zaznaczyć właściwe pole: Oryginał dokumentu został podpisany przez kierownika jednostki w rozumieniu pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości Dokument nie posiada wszystkich wymaganych podpisów Zaznaczając drugą opcję należy wskazać kto nie podpisał dokumentu oraz z jakiej przyczyny. Nowe zasady składania sprawozdań finansowych Oświadczenia składane ze sprawozdaniami finansowymi nie wymagają więc ani szczególnej formy, ani podpisu wszystkich członków zarządu. Nowe przepisy ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz ustawy o rachunkowości uprościły więc obowiązek dołączania tych oświadczeń do zgłoszenia sprawozdania finansowego. Jeżeli określona jednostka spełnia warunki uznania jej za jednostkę mikro, może między innymi zastosować przewidziane w ustawie o rachunkowości uproszczenia w sporządzaniu rocznego sprawozdania finansowego. Jednostki zaliczane do „mikro”: 1. Spółki handlowe osobowe (w tym spółki jawne osób prawnych, spółki komandytowe i spółki komandytowo-akcyjne) i kapitałowe (w tym również w organizacji), spółki cywilne (których wspólnikami są osoby prawne), inne osoby prawne, a także oddziały przedsiębiorców zagranicznych. Z wyłączeniem jednostek wymienionych w art. 3 ust. 1e ustawy o rachunkowości, w tym jednostek sektora finansów publicznych, jednostek działających na podstawie prawa bankowego, przepisów o obrocie papierami wartościowymi, krajowych instytucji płatniczych, instytucji pieniądza elektronicznego. Warunki: Jednostki, które w roku obrotowym, za który sporządzają sprawozdanie finansowe, oraz w roku poprzedzającym ten rok obrotowy, a w przypadku jednostek rozpoczynających działalność - w roku obrotowym, w którym rozpoczęły działalność, nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących trzech wielkości: zł - w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku obrotowego, zł - w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów za rok obrotowy, 10 osób - w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty. Podstawa prawna: art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o rachunkowości. 2. Związki zawodowe, organizacje pracodawców, izby gospodarcze, przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych, społeczno-zawodowe organizacje rolników, organizacje samorządu zawodowego, organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła i Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Warunki: Jednostki, które nie prowadzą działalności gospodarczej. Podstawa prawna: art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o rachunkowości. 3. Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku. Warunki: Przychody netto tych jednostek ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych wyniosły równowartość w walucie polskiej nie mniej niż euro i nie więcej niż euro za poprzedni rok obrotowy, a w przypadku jednostek rozpoczynających działalność albo prowadzenie ksiąg rachunkowych w sposób określony ustawą - w roku obrotowym, w którym rozpoczęły działalność albo prowadzenie ksiąg rachunkowych w sposób określony ustawą. Podstawa prawna: art. 3 ust. 1a pkt 2a ustawy o rachunkowości. 4. Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku. Warunki: Jednostki, które stosują zasady rachunkowości na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości, które dobrowolnie wybrały prowadzenie ewidencji w formie ksiąg rachunkowych. Podstawa prawna: art. 3 ust. 1a pkt 4 ustawy o rachunkowości. 5. Przedsiębiorstwo w spadku, w którym na dzień poprzedzający dzień otwarcia spadku prowadzone były księgi rachunkowe. Warunki: Na dzień poprzedzający dzień otwarcia spadku jednostka była jednostką mikro. Podstawa prawna: art. 3 ust. 1a pkt 5 ustawy o rachunkowości. 6. Jednostkami mikro w rozumieniu ustawy o rachunkowości są również jednostki, o których mowa w art. 3 ust. 1a pkt 1 tej ustawy, które za poprzedni rok obrotowy sporządziły sprawozdanie finansowe z zastosowaniem uproszczeń dla jednostki mikro oraz w roku obrotowym, za który sporządzają sprawozdanie finansowe, albo w roku poprzedzającym ten rok obrotowy przekroczyły dwie z wymienionych w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy wielkości. Podstawa prawna: art. 3 ust. 1b ustawy o rachunkowości.

art 3 ustawy o rachunkowości