Do kościoła powinna ona na przykład zakryć ramiona. Na tym jednak nie koniec. Są także pewne tradycje związane z welonem. , która niedługo będzie brała ślub w obrządku katolickim, spytała popularnego na TikToku księdza Sebastiana Picura, czy mając , może włożyć welon? Według tradycji welon jest symbolem panieństwa i Sen, w którym dopiero przygotowujesz się do ślubu, może symbolizować nowe wyzwania lub nadchodzące zmiany, którym trzeba będzie stawić czoła. Żadnego z nich nie należy ignorować, bowiem od tego, jak sobie z nimi poradzimy, może zależeć nasza przyszłość. Tego rodzaju marzenie senne może też oznaczać stres przed jakimś Napisano Grudzień 29, 2014. Moja 33-letnia koleżanka tak się zaręczyła żeby sąsiedzi nie gadali, że z chłopakiem mieszka u swoich rodziców. Z narzeczonym brzmi lepiej, i rodzice jej Dzieci Mieszka i Dobrawy. Po ślubie Mieszko i Dobrawa osiedli najprawdopodobniej w Poznaniu. Tutaj bowiem archeolodzy odkryli pozostałości monumentalnego zespołu pałacowo-sakralnego, którego przebudowę rozpoczęto w latach 60. X wieku. Można przypuszczać, iż Piast zainicjował te roboty, by jego żona miała gdzie mieszkać. Wybierz śmieszne życzenia na rocznicę ślubu dla męża i zobacz jak wywołują uśmiech na jego twarzy. Dużo zdrowia – „aż do bólu”, słodkiego życia jak truteń w ulu, samych pomyślnych w życiu zdarzeń, realizacji najskrytszych marzeń! W dążeniu do celu wytrwałości, a od najbliższych dużo miłości. *******. Gwiazdki z 2 Przygotowania do ślubu i wesela – ON. 2.1 GARNITUR. 2.2 OBUWIE. 2.3 FRYZJER. 2.4 KOSMETYCZKA. 2.5 DODATKI. No i stało się, podjęliście decyzję, że pragniecie być razem przez resztę życia. Czeka was ważne i piękne wydarzenie, wasz ślub, który pozostanie w waszej pamięci na zawsze. Zarówno przyszła Panna Młoda, jak i Pan o7oOn. reklama Przygotowując zaproszenia ślubne, narzeczeni niejednokrotnie zastanawiają się czy zapraszać dzieci na wesele. Problem jest na tyle istotny że postanowiliśmy przybliżyć ten temat. Polska znana jest z gościnności, czego dowodem są chociażby wystawne wesela organizowane dla szerokiego grona rodziny, znajomych. Zabawa do białego rana, nawet w najlepszym lokalu z zapewnieniem warunków do odpoczynku nie jest idealnym miejscem dla milusińskich. Tradycja weselna mimo wielu zmian w trendach europejskich i światowych wciąż jest żywa. Czy zapraszać rodzinę na wesele bez dzieci Państwo Młodzi chętnie zapraszają na uroczystość zaślubin, jak i przyjęcie weselne, jednak implementacja współczesnych zasad zapraszania i konwencji wesela nie rzadko prowadzi do nieporozumień rodzinnych i oskarżenia Pary Młodej o brak taktu. W czym rzecz? Chodzi o gości weselnych, którzy zapraszani są z radością, ale bez dzieci. Pary Młode coraz częściej dyktują gościom weselnym warunki uczestnictwa w ich uroczystości wskazując na preferencje względem prezentu ślubnego, czy też kwiatów, jak i obecności bez dzieci. W internecie toczą się rozmaite dyskusje i burzliwe debaty na ten temat, wciąż brak jednoznacznego rozstrzygnięcia, Młodzi uzasadniają swoje racje, iż to ich przyjęcie, oni są gospodarzami i proszą gości według własnego uznania. Poruszeni goście weselni wskazują na brak kultury ze strony Młodych, którzy pomijają w zaproszeniach dzieci, bądź dobitnie podkreślają, iż zaproszenie nie obejmuje dzieci. Pojawiają się argumenty w postaci finansów, jak i tradycji, czy wyczucia sytuacji i kultury, savoir-vivre. Wbrew pozorom nikomu nie rozchodzi się o pieniądze. Nie ma się co oszukiwać i zaprzeczać, iż Młodym nieprzywykłym do uroków macierzyństwa przeszkadza obecność dzieci, które bądź co bądź są absorbujące i nie rzadko niegrzeczne. O ile z gośćmi bezdzietnymi nie ma problemu, jak również z dalszą rodziną, czy też znajomymi, dla których nie jest ujmą zaproszenie na wesele wyłącznie dla nich samych, bez dzieci, bez względu na wiek potomstwa, to najbliższa rodzina nie rzadko czuje się tym faktem urażona. Czy dzieci brata, wujka nie zasługują na zaproszenie na uroczystość weselną? Należy zdawać sobie sprawę też z faktu, iż kiedy babcia, prababcia, wujek, ciocia są zaproszeni na wesele, to z maluchami nie ma kto zostać, co będzie powodowało odmowę udziału w uroczystości. Są i tacy goście, którzy są tak poruszeni tupetem Pary Młodej, która reglamentuje zaproszenie niczym kosztowną wejściówkę, czy tez łaskę, iż z miejsca odmawiają wzięcia udziału. W nie jednej rodzinie dochodzi do nieprzyjemnej wymiany zdań na ten temat, kłótni i pogorszenia relacji rodzinnych z powodu zaproszenia na wesele. W kręgach rodzin konserwatywnych wesela bez dzieci należą do rzadkości, bowiem uroczystość tą celebruje się przede wszystkim rodzinnie i dzieci dodają uroku całości, nikomu zaś nie przeszkadzają, nawet jeśli faktycznie nie jest to impreza dla nich, czy są nieznośne. W wielu przypadkach goście weselni nie korzystają z zaproszenia maluchów, oddając na ten czas dzieci pod opiekę osobom trzecim, niemniej liczy się sam fakt zaproszenia. Tym samym na weselu nie biega dziesiątki dzieci po parkiecie, a są to najczęściej maluchy rodziców, którzy zwyczajnie nie mają możliwości pozostawienia dzieci w domu pod zorganizowaną opieką. Państwo Młodzi często zarzucają gościom weselnym brak wyobraźni i zwracają uwagę na fakt, iż to nie jest właściwe miejsce dla dzieci, a mimo to rodzice nie zważając na to wybierają się na wesele z maluchami. Co oceniane jest również jako brak kultury ze strony gości, nie szanujących Pary Młodej i jej wyjątkowego dnia, jakim jest dzień zaślubin. Obawy o to czy dzieci odpowiednio zachowają się w czasie uroczystości ślubnej, jak i wesela winny spoczywać na rodzicach biorących odpowiedzialność za maluchy i opiekę nad nimi, tymczasem spędzają sen z powiek Parze Młodej. Popularną usługą w branży weselnej stała się opieka nad dziećmi, animacje weselne dla najmłodszych, które pozwalają na zagwarantowanie dobrej zabawy dorosłym i dzieciom zarazem. Bądźcie konsekwentni Planując przyjęcie warto być konsekwentnym, by nikt nie poczuł się urażony, bowiem mimo iż to my jako Para Młoda zapraszamy gości, to goście weselni zasługują na szacunek. Jeśli przyjmiemy zasadę, iż przyjęcie weselne jest wyłącznie dla dorosłych, wówczas musimy tę zasadę zastosować do wszystkich bez wyjątku i przeciwnie. Ostateczna decyzja należy do gospodarzy, aczkolwiek od wielu lat utarło się, iż nie jest nietaktem podczas zaproszenia gości weselnych nadmienienia, iż Para Młoda preferuje obecność bez dzieci. W zależności od sytuacji można tę wolę wyrazić kulturalnie nie pisząc ostentacyjnego zaproszenia, iż przyjęcie weselne przewidziane jest wyłącznie dla dorosłych. Dzieci na weselu, kwestia delikatna i drażliwa Podsumowując, podobnie jak nie wszyscy rodzice obiektywnie oceniają obecność swoich dzieci na weselu, tak również niektórzy Młodzi patrzą na tę kwestię wybiórczo i subiektywnie. By nie popaść w konflikt rodzinny warto mieć w sobie odrobinę dyplomacji i uwzględnić nowoczesne, bądź konserwatywne podejście do zaproszenia na wesele gości. Rozluźnienie norm społecznych zezwala na pewne odstępstwa od tradycyjnych zwyczajów savoir-vivre. Moda na proszenie gości bez dzieci jest coraz bardziej powszechna i być może przyjmie się jako standard. Póki co wciąż jest to kwestia delikatna i drażliwa. reklama Rozwód | Różne przyczyny rozwodu dla jednych mogą być akceptowalne, dla innych absolutnie nie. Nawet w dzisiejszych nowoczesnych czasach, gdzie słowo „zobowiązanie” bardziej utożsamiane jest z naszą pracą zawodową niż z małżeństwem, wiele osób wierzy w słowa „i nie opuszczę cię aż do śmierci” i nawet przez głowę im nie przejdzie myśl o rozwodzie. Tagi: rozwód A więc jakie są prawdziwe i uzasadnione powody rozwiązania małżeństwa? Cóż, przyjrzyjmy się im. Zacznijmy od stwierdzenia, że w każdym niemal zakątku świata, w każdej kulturze, liczba rozwodów ciągle rośnie. Dla wielu powodem takiego stanu rzeczy jest to, iż ludzie stają coraz bardziej samolubni i że zbyt lekko podchodzą do świętości związku małżeńskiego. Dla innych z kolei przyczyny rozwodów leżą w ewolucji. Uważają, że ludzkość bardziej krytycznie patrzy na niektóre sprawy. Ludzie zaczęli wyznawać opinię, że jeśli coś nie daje im szczęścia, to kontynuowanie takiego małżeństwa jest jeszcze większym błędem niż jego zawarcie. Czy zatem rozwód jest dobrym rozwiązaniem? I tak i nie. Jeśli powody i przyczyny rozwodu są uzasadnione, wówczas i sam rozwód ma sens, w przeciwnym wypadku warto zastanowić się, czy jest on na pewno właściwym rozwiązaniem problemu. Przyjrzyjmy się zatem takim przyczynom rozwodu. Uzasadnione przyczyny rozwodu Ponieważ uzasadnienie rozwodu jest zawsze subiektywne i jest pochodną przyczyn, które do niego prowadzą, przyjrzyjmy się tym z nich, które najczęściej są uważane jako akceptowalne. Oto ich lista. Niewierność. Jest jednym z głównych przyczyn rozwodów. Zdradzająca męża żona to zazwyczaj zbyt trudne dla tego drugiego doświadczenie, prowadzące najczęściej do decyzji o rozwodzie. Często też przyczyną rozwodu może być zdrada emocjonalna, niekoniecznie fizyczna. Brak empatii. Brak empatii w związku małżeńskim, pomiędzy dwojgiem ludzi, jest częstym powodem rozwodu. Kiedy z tego powodu dochodzi do zakończenia małżeństwa, jest to zwykle proces brutalny i rozbijający wewnętrznie obie strony. Przemoc. Przemoc psychiczna, fizyczna lub seksualna jest bardzo mocnym powodem rozwodu. Wiele się mówi o przemocy wobec kobiet, ale mężczyźni również są często jej ofiarami. Choć o przemocy kobiet wobec mężczyzn prawie się nie mówi, wcale nie oznacza to, że jej nie ma. W takim przypadku tkwienie w związku z nadzieją, że nasza partnerka w cudowny sposób ulegnie przemianie, jest najczęściej bezcelowe i rozwód jest jedynym sposobem końca koszmaru. Bigamia. Chociaż nie jest to bardzo częsty przypadek w zachodniej cywilizacji, to jednak w epoce częstych migracji i starania się o obywatelstwo w innych państwach, takie zjawisko może się zdarzyć. W katolickim kraju jest ono oczywiście uzasadnionym powodem, aby się rozwieść. Niedopasowanie intelektualne. Pary, które są niedopasowane intelektualnie, nie będą w stanie utrzymać swojego związku w dłuższej perspektywie. Dopasowanie seksualne może im dać szczęście w początkowym okresie małżeństwa, ale brak więzi emocjonalnej i intelektualnej musi spowodować rozdźwięk, który skończy się rozwodem. Brak porozumienia. Chociaż rzadko który mężczyzna przyzna się do takiego problemu w swoim małżeństwie, to jednak może on być dość częsty. Wiele par śpieszy się z zawarciem związku małżeńskiego, ponieważ są w sobie tak bardzo zakochani. Przed podjęciem takiej decyzji i przed powiedzeniem sakramentalnego TAK, ważne jest, żeby mężczyzna sam sobie odpowiedział na pytanie, „dlaczego ją kocham”. Małżeństwo wymaga całkowitego zrozumienia się stron i otwartej komunikacji, aby mogło przetrwać wszystkie ciężkie chwile. Idealizowanie małżeństwa. Wiele osób, zwłaszcza kobiet, ma tendencję do idealizowania małżeństwa. Pokładają w instytucji małżeństwa szczególnie wysokie oczekiwania. Kiedy zderzają się z trudną rzeczywistością, nie są w stanie stawić jej czoła. Dla wielu kobiet małżeństwo to wieczny miesiąc miodowy, do mementu, kiedy pojawiają się problemy. Wówczas nie są w stanie poradzić sobie z nimi i wybierają rozwód. Małżeństwo w zbyt młodym wieku. Małżeństwa nastolatków mają spore szanse na zakończenie się rozwodem. Dzieje się tak dlatego, że obie strony nie są jeszcze wystarczająco dojrzałe a decyzja o zawarciu związku małżeńskiego jest decyzją podejmowaną w pośpiechu. Bez wątpienia są w sobie bardzo zakochani, jednak mentalnie nie są jeszcze gotowi, by iść razem przez życie i przez wyzwania, jakie ono ze sobą niesie. Mało tego, chociaż są razem to jednak dojrzewają osobno. Porzucenie. Kiedy mąż zostaje porzucony przez żonę, może to być dla niego prawnie uzasadnionym powodem rozwodu. Porzucenie oznacza, iż partnerka nie potraktowała instytucji małżeństwa poważnie i to wystarczy za powód rozwodu, jeśli mężczyzna chciałby go przeprowadzić. Przy okazji jest również w stanie uzyskać alimenty. Zdarzają się rozwody z powodu strachu przed porzuceniem, ale to nie wydaje się być uprawnioną przyczyną rozwodu. Utajniona orientacja seksualna. Czasem po ślubie wychodzi na światło dzienne odmienna orientacja seksualna partnera lub partnerki. Wówczas rozwód jest najlepszym wyjściem. Rozwód daje wolność obu stronom i pozwala im żyć w zgodzie ze swoją orientacją seksualną. Takie rozwody są najczęściej przeprowadzane w zgodzie. No chyba, że któraś ze stron poczuje się urażona „zmianą” orientacji drugiej osoby – wtedy może być małe piekiełko (często kobiety są tak właśnie urażone). Małżeństwo to przyjęcie na siebie zobowiązania, nie wobec społeczeństwa, ale dwojga ludzi wobec siebie wzajemnie. Wypowiadając słowa o braniu drugiej osoby za żonę lub męża i przysięgając trwać przy tej osobie aż do śmierci, trzeba być o tym przekonanym. Wielu idzie na łatwiznę i wybiera rozwód, gdy tylko pojawiają się pierwsze problemy. Jednak taką decyzję trzeba poważnie przemyśleć. Bez względu na to, jakie są rzeczywiste powody rozwodu, trzeba rozważyć wszystkie za i przeciw tego kroku. Rozwód jest w zasadzie czymś nieodwracalnym, dlatego wymaga prawdziwego, dokładnego rozważenia. Whiskey Whiskey Linki artykułu Kopiuj link:Skopiowano do schowka Wklej link na stronę:Skopiowano do schowka ARTYKUŁY POWIĄZANE Gratulacje! Jesteście już po ślubie! Powoli jednak schodzicie na ziemię. Przed Wami jeszcze wymarzona podróż poślubna oraz ... aktualizacja i wymiana dokumentów. Najwięcej pracy ma żona, która zazwyczaj zmienia nazwisko. Sporządziliśmy listę najczęściej wymienianych dokumentów: Dowód osobisty Często można upiec 2 pieczenie na 1 ogniu. Dowód osobisty zawiera dwie dane, które mogą ulec zmianie przy zmianie stanu cywilnego: Nazwisko Panna młoda, która zmienia nazwisko musi wymienić dowód osobisty. Dzieje się tak w dwóch przypadkach: żona przyjmuje nazwisko męża lub dopisuje je do rodowego. Miejsce zameldowania Zmiana miejsca zamieszkania obliguje młodych do wymiany dowodów osobistych. Aby zmienić dowód osobisty udajcie się do Urzędu Miasta (lub Dzielnicy/Gminy - w zależności od tego gdzie znajduje się wydział obsługi mieszkańców) z kompletem dokumentów: wypełniony wniosek o wydanie dowodu 2 aktualne zdjęcia czarno-białe lub kolorowe (lewy półprofil 35 x 45 mm, widoczne lewe ucho, bez nakrycia głowy, bez ciemnych okularów) posiadany dowód dokumenty dotyczące zmiany stanu cywilnego, zmiany imienia i/lub nazwiska (akt małżeństwa) Uwaga! dokumenty składa się osobiście, odbiór dowodu również osobiście Urząd Skarbowy - NIP 3 Na nasze szczęście Urzędy działają coraz sprawniej. Wraz ze złożeniem wniosku o wydanie nowego dowodu osobistego powinniśmy dostać formularz NIP 3, który służy do aktualizacji naszych danych w Urzędzie Skarbowym. Jeżeli nie dostaniecie formularza, zapytajcie urzędników. Kiedy przyjdzie nasz termin do odbioru dowodu osobistego, niesiemy wypełniony NIP 3. Wówczas nie musimy odwiedzać urzędu dwa razy. Prawo jazdy Prawo jazdy kategorii B zawiera pozycję nr 8 - adres. Jeżeli przy okazji ślubu zmieniacie miejsce zameldowania, jesteście zobligowani do wymiany prawa jazdy. Niezbędne dokumenty do wymiany prawa jazdy: dowód wpłaty 100,50 zł na konto urzędu ksero starego prawa jazdy (weźcie ze sobą oryginał) 2 aktualne zdjęcia czarno-białe lub kolorowe (lewy półprofil 35 x 45 mm, widoczne lewe ucho, bez nakrycia głowy, bez ciemnych okularów). Może być te same co przy wymianie dowodu osobistego. Bank Ślub to najwyższy czas na założenie wspólnego konta. Jeżeli do tej pory mieliście oddzielne konta, zlikwidujcie jedno z nich. Na drugim dopiszcie małżonka tak, by miał równe prawa do podejmowania decyzji. Zapytajcie też czy przy podejmowaniu decyzji konieczna jest decyzja współmałżonka gdyż często przysparza to problemów nawet przy załatwianiu najprostszych spraw. W przypadku zmiany nazwiska, żona powinna uaktualnić informacje posiadacza rachunku i złożyć nowy wzór podpisu. Fundusze Emerytalne Prawo nakazuje zaktualizowanie danych w OFE (Otwarte Fundusze Emerytalne), o ile do takiego należycie. Najczęściej Online zmieniacie: dane osobowe, osoby uposażone, podpisy oraz stosunki majątkowe. Inne dokumenty, które czasami trzeba wymienić po ślubie W miarę upływu czasu informujecie kolejne instytucje: pracodawcę lekarza rodzinnego spółdzielnię mieszkaniową operatora komórkowego uczelnię oraz wymieniacie kolejne dokumenty: dowód rejestracyjny samochodu paszport karta zdrowotna legitymacje zniżkowe okresowe bilety komunikacji miejskiej Średnia ocena: 4,04 / 5 (165 głosów) Oceń artykuł: Zobacz również: Kalendarz Pary Młodej Formalności przy ślubie kościelnym Formalności przy ślubie konkordatowym Polecamy: Komentarze Konrad 2012-02-29 15:52zawiera dwie dane, które mogą ulec zmianie przy zmianieŻonka 2014-06-12 22:47Warto dodać, ze panie prowadzące działalność gospodarczą mają dodatkowe obowiązki po ślubie: trzeba złożyć wniosek o zmianę wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Acha, no i trzeba wymienić pieczątkę firmową ;)Lucyna 2014-10-16 10:36Wymiana prawa jazdy kosztuje 100,50 zł oraz potrzebne jedno zdjęcie. Dane z Tego dnia 2014-11-23 01:54Do wymiany prawa jazdy wystarczy jedno zdjęcie - stan na dzień 2015-11-25 11:20a ZUS tez trzeba powiadomic jesli ma sie renteAAnia 2016-06-03 23:25Nazwisko może zmienić i panna młoda, i pan młody. Warto o tym pamiętać i nie utrwalać 2016-07-16 23:12Od niedawna do dowodu osobistego są wymagane zdjęcia biometryczne - jak do paszportów. Ale fotografowie są lepiej zorientowani niż "cywile" ;) Dodaj swój komentarz Przygotowania do ślubu – od czego zacząć? Zaręczyliście się, powiadomiliście o tym fakcie rodzinę i co dalej? Od czego zacząć przygotowania do ślubu? Co jest ważne, a co mniej? Zobaczcie! Wbrew pozorom przygotowania do ślubu nie są łatwe. Wiążą się z trudnością w zgraniu terminów rezerwacji sali, orkiestry lub dja itd… Jeśli macie wybraną konkretną datę, kiedy ma się odbyć ślub (przykładowo może to być rocznica dnia, w którym się poznaliście) najlepiej zarezerwować salę nawet na półtora roku wcześniej. Jeśli takiej daty nie ma, może to być na rok wcześniej. Trzeba się liczyć z tym, że najciekawsze sale weselne oraz najbardziej znane restauracje mają rezerwacje nawet na dwa lata do przodu. Jeśli wybraliście już salę weselną i zarezerwowaliście termin wesela, udajcie się do Kościoła. Na załatwianie formalności jest jeszcze zbyt wcześnie, ale możecie zarezerwować datę i godzinę ślubu. Przy okazji spytajcie, jakich formalności i kiedy musicie dopełnić. Sprawą, którą należy załatwić w następnej kolejności jest rezerwacja terminu u orkiestry lub dja. Prawdopodobnie będziecie musieli się zapoznać z ofertą wielu z nich zanim znajdziecie taką orkiestrę lub dja, którzy spełnią Wasze oczekiwania i jednocześnie będą mieli wolny termin w dniu Waszego ślubu. Przesłuchania najlepiej jest zacząć również około roku przed planowaną datą ślubu, ale już po zarezerwowaniu sali weselnej bądź restauracji na konkretny termin. Nie zapomnijcie również o wcześniejszym wybraniu i rezerwacji sukni ślubnej. W większości przypadków suknie są szyte na zamówienie i czeka się na nie nawet 8 miesięcy! Dodatkowo może się okazać, że nie możecie wejść do salonu i zmierzyć sukni. Często nawet na pierwsze spotkanie w salonie sukni ślubnych trzeba się umawiać, a czas oczekiwania wynosi nawet 2 tygodnie! Napięty grafik może mieć również kamerzysta i fotograf. Popytajcie znajomych, przejrzyjcie portfolio wybranych fotografów w internecie i na wszelki wypadek zarezerwujcie u wybranej osoby czas. Jak już na pewno zauważyliście przygotowania do ślubu trzeba rozpocząć z dużym wyprzedzeniem. Opisaliśmy najważniejsze rzeczy, na które trzeba długo czekać. Resztę spraw możecie spokojnie załatwiać później, ale pamiętajcie, że nawet na obrączki czeka się około 3 tygdoni. Rozpoczęliście już przygotowania do ślubu? Jak Wam idzie? Co z naszej listy udało się już załatwić? Niektóre z nich zapłakane głośno domagają się pomocy, inne tylko wyłamują palce i szepcą modlitwy. Rodzice chcą wydać je za starszych mężczyzn, których nawet nie widziały na oczy. Oznacza to dla nich wyrok dożywotniego niewolnictwa w domu i szybkiego macierzyństwa, choć same są jeszcze dziećmi. A ich jedyna nadzieja na ucieczkę przed takim scenariuszem? Cicha 24-letnia nauczycielka, Vijaylaxmi Sharma. Dziesięć lat temu Vijaylaxmi udało się wymknąć złemu losowi. Teraz młoda kobieta chce poświęcić życie ratowaniu innych dziewczynek przed niebezpieczną tradycją. W Europie taka praktyka może wzbudzić tylko potępienie, lecz w wielu rejonach Indii to społeczna norma, nawet jeśli w 2006 roku wprowadzono prawny zakaz małżeństw poniżej 18. roku życia. Wbrew przepisom tysiące nastolatek co roku wychodzi za mąż wbrew swej woli, a policja biernie się temu przygląda. Zgodnie z danymi międzynarodowej organizacji ochrony dzieci UNICEF-u 40 proc. wszystkich dziecięcych małżeństw odbywa się w Indiach, a ponad 50 proc. kobiet w Indiach poślubiono, gdy miały mniej niż 18 lat. W niektórych stanach statystyki są jeszcze bardziej przygnębiające. Wiejskie rodziny zazwyczaj są ubogie, tymczasem posiadanie córki uchodzi za duże obciążenie finansowej, gdyż od kobiet nie oczekuje się aktywności zawodowej i przynoszenia do domu pensji, by podzielić się nią z rodzicami. Edukacja dziewcząt nie jest uważana za priorytet. Oczekuje się od nich, że szybko wyjdą za mąż i osiądą w domach, gdzie będą służyć do końca swoich dni. Aby zminimalizować koszty rodziny wolą przekazać dziewczynki panom młodym w zamian za odpowiednią opłatę. Tylko nielicznym dziewczynkom uda się dotrzeć do domu Vijaylaxmi - małego, trzypokojowego budynku, który kobieta dzieli z rodzicami i braćmi. Rodzina nie może sobie pozwolić na pralkę - prąd jest dobrem luksusowym - lecz dom jest czysty i zadbany. I trudno nie wzruszyć się na widok Vijaylaxmi, która czule pociesza zrozpaczone dziewczynki. Aż za dobrze wie, co czują. Bo Vijaylaxmi była w tej samej sytuacji, gdy miała 13 lat. Jej rodzice, matka Kamala Devi, 39-letnia gospodyni domowa i Sharvan Lai, lat 52, farmer, zdecydowali zabrać ją ze szkoły i wydać za mąż za 15 lat starszego mężczyznę. Miała być matką i żoną w czasie, gdy jej koledzy będą odrabiać lekcje i beztrosko się bawić. W zamian za to rodzina miała dostać uzgodnioną kwotę, choć dziecko nie wiedziało, na ile je wyceniono. A jednak Vijaylaxmi, w przeciwieństwie do tysięcy innych dziecięcych narzeczonych, i na przekór swej młodości i niedoświadczeniu, postanowiła postawić się rodzinie i tradycji. Co więcej, wygrała. Żeby zrealizować marzenie o karierze nauczycielki wydała wojnę rodzicom, którzy ostatecznie odstąpili od swoich planów. A jej zwycięstwo szybko stało się inspiracją dla innych. - Rodzice tylko przestrzegali tradycji - usprawiedliwia ich. - Tak jak wielu innych zwyczajnie nie zdawali sobie sprawy z konsekwencji swoich czynów, nie rozumieli, że czynią zło. To tylko prości ludzie. Wierzyli, że wydając mnie za mąż za tego mężczyznę zapewniają mi bezpieczną przyszłość i pozycję w społeczeństwie. Nie mam im tego za złe. Nie wiem, skąd wzięłam siłę, by im się postawić. Coś we mnie podpowiadało mi, że los młodej żony jest nie dla mnie. Pamiętam koleżanki, które rzuciły szkołę w wieku 13 lat. Jedna z nich przed ślubem wymykała się rodzicom i płakała z powodu ich decyzji. Patrzyłam na nią ze współczuciem. Nie miała dość odwagi, by zaprotestować. Straciłam z nią kontakt. Słyszałam, że zaszła w ciążę w wieku 14 lat i umarła przy porodzie. Szalałam z rozpaczy. Jej historia utwierdziła mnie w mojej decyzji. Jednak przed Vijaylaxmi stanęło bardzo trudne zadanie: miała przekonać rodziców, że wie lepiej, jak ma wyglądać jej przyszłość. - Stoczyłam walkę - przyznaje. - Najpierw ukarali mnie, zostałam zamknięta na dwa dni w pokoju bez jedzenia i picia. Sądzili, że ulegnę. Tymczasem tylko zwiększyli moją determinację. Mijały miesiące, a postawa Vijaylaxmi stawiała jej rodziców w niezręcznej sytuacji. Sąsiedzi wytykali ich palcami, wyśmiewali. - Wystąpiłam przeciwko lokalnemu zwyczajowi. Tutaj wszyscy sądzą, że dziewczynki należy szybko wydać za mąż. Potępili nas za mój bunt - opowiada. - Ludzie szydzili z mojego ojca za to, że wciąż ma niezamężną córkę. Wypisywali o mnie wstrętne rzeczy na murach, ludzie nie odzywali się do mnie - albo dlatego, że potępiali moje zachowanie, albo dlatego, że nie chcieli sprawiać wrażenia, że ze mną sympatyzują. Niektóre z dziewczyn w szkole podziwiły mnie, inne uważały za wariatkę. Błagałam rodziców, by zmienili zdanie. "Nie rozczaruję was - mówiłam. - Pewnego dnia wyjdę za mąż, tylko nie teraz, dajcie mi odrobinę czasu". Jestem jedyną córką w rodzinie. Moi bracia Mahesh, lat 20 i Vijay Kumar, lat 22, nie potrafili zrozumieć, dlaczego narażam rodzinę na to wszystko. Czasem sama zastanawiałam się, czy postępuję właściwie. Zwłaszcza wtedy, gdy widziałam rozpacz rodziców. Co dzień zmagałam się ze sobą. Moje przekonania stały w sprzeczności z dobrem mojej rodziny. Ale nie zamierzałam zdradzić samej siebie. Wiedziałam, że jestem więcej warta niż za mnie zapłacono. Aż pewnego dnia do drzwi Vijaylaxmi zapukała sąsiadka. Jej 14-letnia córka właśnie zmarła przy porodzie. Zrozpaczona kobieta wyrzucała sobie, że pozwoliła na to małżeństwo. - Straciłam dziecko - mówiła. - Tak bym chciała cofnąć czas i postąpić inaczej. Z kolei inna kobieta opowiedziała rodzicom, jak jej córka w wieku 14 lat została wdową i zgodnie z miejscową tradycją miała żyć samotnie do końca swoich dni. Jej życie ledwo się zaczęło i już się skończyło. Stopniowo Kamala zaczęła zmieniać swe poglądy. - Moja matka jest dobrą kobietą i ostatecznie zaufała mi - opowiada Vijaylaxmi. - Udało jej się przekonać również tatę. W szkole dostawałam świetne oceny, pewnego razu do naszego domu wpadł nauczyciel i bardzo chwalił moje osiągnięcia. Bardzo mi pomógł, choć nie był świadom mojej rodzinnej sytuacji. Rodzice w końcu zrozumieli, jak ważna jest dla mnie nauka i odwołali ślub. Czułam się tak jakbym narodziła się na nowo. Minęło 13 lat odkąd Vijaylaxmi stoczyła swoją walkę o wolność, lecz kolejka dziewczyn przed jej domem pokazuje, że problem dziecięcych ślubów wciąż jest aktualny. Młoda nauczycielka jest jednak zdecydowana, by ukrócić tę praktykę. - Chciałabym pomóc każdej młodej dziewczynie, czy to z mojej wioski, czy z innych rejonów - mówi. - Zmiany są możliwe i nie musimy przestrzegać złej tradycji. W XXI wieku naprawdę nie ma miejsca na dziecięce panny młode. Wieści o zwycięstwie Vijaylaxmi szybko się rozniosły. Inne dziewczyny z zachwytem słuchały o jej odwadze. - Przez miesiące i lata patrzyłam, jak moje rówieśnice wychodzą za mąż, aż wtem sytuacja zaczęła się zmieniać - wyjaśnia. - Dziewczynki nabrały przekonania, że nie musi tak być i zaczęły pukać do moich drzwi prosząc mnie o interwencję w ich domach. Wciąż byłam tylko nastolatką, lecz wzięłam na siebie to zadanie. Nie wiem, skąd biorę na to wszystko odwagę. Rodziny zaczęły słuchać tego, co mam do powiedzenia, zgłaszało się do mnie coraz więcej dziewczyn z okolicznych wiosek i miasteczek. Vijaylaxmi także odwiedzała domy, gdzie planowano dziecięce śluby, prosiła rodziców, by poczekali, aż córki będą gotowe do małżeństwa. Vijaylaxmi opowiada rodzinom swoją historię, wyjaśnia, jakie argumenty przekonały jej własnych rodziców, stara się zmienić sposób myślenia o przyszłości córek. Jak dotąd udało jej się ocalić przynajmniej 20 dziewczynek, które zamiast przedwcześnie wyjść za mąż mogły zostać w szkole, a później same decydować o swoim losie. - Nie było mi łatwo - wspomina. - Czasem zastanawiałam się, co ja właściwie robię. Kto dał mi prawo, by mieszać się w ich życie? Lecz wtedy przypominałam sobie, jak się czułam, gdy rodzice wyznaczyli mi męża. Występowałam w imieniu dziewczyn, które nie miały tyle odwagi co ja. Wielkim sukcesem Vijaylaxmi było odwołanie ślubu Angeli, lat 11 i jej siostry Priyanki, lat 16, które miały wyjść za mąż tego samego dnia w maju zeszłego roku. Rodzice wynaleźli im mężów i chcieli szybko rozwiązać sprawę. W odpowiedzi zdesperowana Angeli uciekła z domu. - Wiedziałam, co sobie zaplanowali i nie mogłam się podporządkować - opowiada. - Schroniłam się u babci, która mieszkała w okolicy domku Vijaylaxmi, poznałam jej historię i poszłam ją odwiedzić. Poprosiłam o interwencję u swoich rodziców. Nie wydano nas za mąż tylko dzięki niej. - Rodzice sióstr byli upartymi ludźmi - wspomina Vijaylaxmi. - Ostatecznie jednak uznali moje racje. Zrozumieli, że ich córki mogą żyć inaczej. Wielu ludzi tutaj nie ma wykształcenia i potrzebuje kogoś, kto by im coś podpowiedział. Sukcesy napędzają jej entuzjazm. Priyanka, Seema, lat 16, Sunita, lat 14 i 12 innych dziewczyn donoszą Vijaylaxmi, gdy ktoś zamierza wydać swoją córkę za mąż i wspólnie idą jej z pomocą. Niesamowite jest to, że dotąd miały stuprocentową skuteczność. Vijaylaxmi marzy, by podróżować po Indiach i odradzać rodzicom przedwczesne śluby ich córek. Nawet nie chce myśleć o tym, jak by wyglądało jej życie, gdyby przed laty się nie zbuntowała. - Mamę wydano za mąż w wieku 13 lat - opowiada. - Sądziła, że pójdę w jej ślady. Nie znała innego życia. Pokazałam jej, że tak być nie musi. Pora, by całe Indie zrozumiały, że jest też inna droga. Kamala bardzo dziś żałuje, że próbowała przymusić córkę do małżeństwa. - Patrzę na to wszystko, przez co musiała przejść z mojego powodu i jest mi strasznie przykro - przyznaje. - Nie wiedziałam, że postępuję źle. Dziś dziękuję córce za to, że mnie odmieniła, że dała mi wiedzę. Jestem z niej niesamowicie dumna. Jest dla mnie wszystkim. Teraz Vijaylaxmi czuje się gotowa do małżeństwa i rozgląda się za odpowiednim kandydatem. - Cieszę się, że w dniu ślubu będę naprawdę chciała zostać żoną - mówi.

dzieci prowadzące do ślubu